توضیحات

این پروژه به بررسی جامع نقش چت‌بات‌های مبتنی بر هوش مصنوعی در آموزش بالینی در کشورهای در حال توسعه می‌پردازد؛ کشورهایی که نظام‌های آموزشی پزشکی در آن‌ها با چالش‌هایی نظیر کمبود اعضای هیئت علمی، محدودیت منابع آموزشی، تراکم بالای دانشجویان، نابرابری دسترسی به آموزش بالینی باکیفیت و شکاف‌های فناورانه مواجه هستند. با پیشرفت سریع مدل‌های زبانی بزرگ و ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، چت‌بات‌ها به‌عنوان ابزارهای بالقوه برای پشتیبانی از آموزش پزشکی و بالینی مطرح شده‌اند.

این پروژه تلاش می‌کند تصویری متوازن و انتقادی از فرصت‌ها (Promise) و مخاطرات (Pitfalls) استفاده از چت‌بات‌های هوش مصنوعی در آموزش بالینی ارائه دهد. از یک سو، این ابزارها می‌توانند با ارائه آموزش شخصی‌سازی‌شده، پاسخ‌گویی سریع به سؤالات بالینی، شبیه‌سازی سناریوهای بیمارمحور، تقویت یادگیری خودراهبر و کاهش بار آموزشی اساتید، به بهبود کیفیت آموزش در محیط‌های کم‌منبع کمک کنند. از سوی دیگر، نگرانی‌هایی جدی در مورد صحت محتوای بالینی تولیدشده، سوگیری‌های الگوریتمی، نبود زمینه‌سازی فرهنگی و بومی، مسائل اخلاقی و حقوقی، وابستگی بیش از حد فراگیران به فناوری و تضعیف مهارت‌های تفکر بالینی مستقل وجود دارد

هدف اصلی

هدف اصلی این پروژه ایجاد آگاهی انتقادی در میان سیاست‌گذاران آموزشی، اساتید علوم پزشکی و پژوهشگران درباره ظرفیت‌ها و محدودیت‌های چت‌بات‌های هوش مصنوعی در آموزش بالینی در کشورهای در حال توسعه است. این پروژه قصد دارد نشان دهد که اگرچه چت‌بات‌های هوش مصنوعی می‌توانند به‌عنوان ابزارهای مکمل آموزشی نقش ارزشمندی ایفا کنند، اما استفاده اثربخش و ایمن از آن‌ها مستلزم طراحی چارچوب‌های بومی، نظارت علمی، آموزش سواد هوش مصنوعی به فراگیران و اساتید، و توجه جدی به ملاحظات اخلاقی و بالینی

حوزه‌های تخصصی

کلمات کلیدی